Papa-oe en mama-oe gaan weer zeilen
We lunchen in de schaduw van de mangobomen in de tuin van Mohuhu. Het is warm en na een winter in Nederland ben ik nog niet helemaal gewend aan het weer hier. Maar alles beter dan de hitte van een boot die op de kant staat... Lars is jarig en heeft ons uitgenodigd om dit weekend bij hen aan boord mee te varen naar Tahuata. Mohuhu, met wie Lars en Isabel de afgelopen maanden bevriend raakten, heeft uitgebreid voor ons gekookt. Terwijl Lars, Isabel en Eric na de lunch ergens in de tuin fruit plukken, blijf ik nog even aan tafel zitten. Mohuhu vertelt over zijn familie. Vier dochters en twee kleinkinderen, allemaal in Frankrijk. Werken, sparen, en hopen ooit terug te kunnen komen en hier een stukje land te kunnen kopen. Ik laat hem foto’s zien van onze kinderen, van Lucy en van kleine Niven in onze armen. Hij kijkt, glimlacht en zegt: “ Ah… tu es mama-oe et lui papa-oe .” Inderdaad.. opnieuw opa en oma. De geboorte van onze kleinzoon, de reden dat we langer dan eerder gepland i...