Mare Liefs

  Wie van jullie kent het nog? Carbon papier? Het uitklaren bij de douane en immigratie in Tobago is een tijdrovend proces. Vijf formulieren, in viervoud, en stevig doordrukken met de pen zodat ook de onderste formulieren leesbaar zijn. Dan nog afrekenen, contant wel te verstaan, voordat we met de benodigde papieren en stempels in ons paspoort kunnen vertrekken naar St. Vincent & the Grenadines. Maar ik klaag niet hoor. Ik kan het wel waarderen dat we hier in een wereld zijn die nog ver weg lijkt te zijn van de discussie over digitale ID’s, digitaal geld, en carbon budgetten. Bovendien, het is hier prachtig en we genieten ervan om de mooiste plekjes die we afgelopen zomer zagen opnieuw te bezoeken. Met de carbon footprint van de mensen hier zal het trouwens wel meevallen. Men leeft deels van dat wat het land en de zee opbrengt en de winkeltjes die er zijn hebben een beperkt assortiment. Met een weegschaal met ouderwetse gewichtjes wordt een witte kool en paar limoenen afgewog...

Adrian is de eerste. Hij belt ons vanuit de Dominicaanse Republiek; ‘hebben jullie gezien wat er volgende week over jullie heen komt?'  Dat hadden we nog niet maar we gaan het bekijken. Dan volgt een bericht met plaatje van de te verwachten wind van Nederlandse zeilers die hier dicht in de buurt liggen; ‘Tijd om te vertrekken, wij gaan naar Trinidad'. Hoe de weersverwachting er ongeveer een week van tevoren uit ziet. De tropical wave die zich mogelijk tot een tropische storm gaat ontwikkelen ligt nog ver weg en kan letterlijk nog verschillende kanten opgaan. Eind juli willen wij in Trinidad zijn. Daar gaat Marelief twee maanden de kant op. Maar we vinden het eigenlijk nog te vroeg om daar nu al heen te gaan. We willen graag nog de eilanden tussen hier en Trinidad op het gemak bezoeken. Nood breekt wet natuurlijk maar we hebben nog genoeg tijd om de ontwikkelingen nog even aan te zien. En dan barst de zeilerstamtam goed los. In verschillende whatsapp- en facebookgroepen word...