Mare Liefs

Al weer 10 dagen geleden kwamen we aan op de fantastische Gambier archipel! Wat zijn we blij dat het gelukt is om hierheen te varen.  Als het weer het toelaat, blijven we hier voorlopig nog wel hangen. ⛵️ De archipel bestaat uit een aantal hoge eilanden, omringd door een rif. Dat rif houdt de oceaandeining buiten de deur, waardoor het water binnenin weinig last heeft van oceaandeining. Resultaat: supercomfortabele en vaak spiegelgladde ankerplekken. En daar hebben we even behoefte aan na drie weken op zee! Er wonen hier maar zo'n 1400 mensen, en er liggen op dit moment slechts twintig zeilboten. Het is enerzijds lekker kleinschalig maar anderzijds wel veel ankerplekken bij de verschillende eilandjes. Met de natuur, de wandelpaden en de uitzichten over het turquoise water in de lagune is het paradijs eigenlijk wel compleet. 🌅 Af en toe zwaar voor de heupen .. maar die uitzichten... en in het echt is het veel mooier.. Uitzicht op de ankerplek van Rikitea, beschermd door een 2e rif....

  "Of ik even een foto van hem wil maken terwijl hij onder mijn bed kijkt." Ik neem zijn telefoon aan en doe wat me gevraagd wordt. Ik ben allang blij hoe de inspectie tot nu toe verloopt. Buiten in de kuip zitten negen andere functionarissen gezellig te ouwehoeren terwijl ze van mijn cake snoepen en wat paperassen invullen. Naast de hoge kosten is de strenge inspectie de reden waarom veel zeilers de Galapagoseilanden overslaan, ook al liggen ze prachtig op de route van Panama naar Frans-Polynesië. Het meest gevreesde onderdeel? De inspectie van het onderwaterschip. Twee duikers zouden onder je schip gaan kijken en maar één klein kokkeltje kan al betekenen dat je linea recta zestig mijl terug de oceaan op gestuurd wordt. Daar mag je dan in de deinende golven je romp schoonmaken – op hoop van zegen – om vervolgens opnieuw gekeurd te worden. Natuurlijk wel tegen extra betaling. Voor ons was dit ook het grootste bezwaar. Dat die eilanden en dieren nou zó bijzonder zouden zijn...

Oversteek Panama - Galápagos dag 1: De kop is eraf! We zijn nu écht vertrokken voor onze grote oversteek naar de Galápagos eilanden. De eerste serieuze tocht op de Pacific. Ongeveer 900 nautische mijlen (ca. 1650 km). Een traject waarbij we voor de allereerste keer de evenaar oversteken en te maken kunnen krijgen met grote windstilte gebieden. Afgelopen dagen bereidden we ons op de  Perlas eilanden in alle rust voor; boeken en podcasts werden gedownload, maaltijden vooruit gekookt, en noodprocedures en materialen gecontroleerd. Het weervenster ziet er gunstig uit. We hebben er zin in! Maar toch is er ook even die last minute spanning. Bij het verlaten van de Perlas eilanden worden we begeleid door een groep dolfijnen en ontelbare pelikanen die laag over het water zweven en dan is het goed. De kop is eraf! Oversteek Panama-Galapagos dag 2; Als de brandweer! Het gevoel van tijd raak ik een beetje kwijt. Is dit nou dag 2 of dag 3? We hebben in elk geval net 2 etmalen achter de rug. En...