Mare Liefs

Vanaf het verste punt op Mount Desert Island begint onze 'terugreis' naar het zuiden. Als ik 's morgens wakker word en het zonnetje weer schijnt, voel ik me een ontzettende geluksvogel. Maine was en is een hoogtepunt in onze reis, maar het meest bijzondere deel van  dit seizoen in de VS is dat we naar Philadelphia gaan. Op bezoek bij  Joris en Julia en onze kleindochter in wording 😊en daarna ook nog naar Nederland vliegen voor Wouters 30e verjaardag! Dag Mount Desert, dag Ken en Linda. Tot ergens! Eerst scharrelen we nog een beetje langs de prachtige eilandjes en inhammen van Maine. We verorberen een laatste lobster die we van een lokale zeiler cadeau krijgen. Het weer is prachtig. Geen mist meer en we zijn inmiddels gewend aan het ontwijken van lobsterpotten. Eric wordt een beetje gek van me... zo leuk om voor die kleine meid in winkeltjes te kijken... Provincetown op Cape Cod is heel gezellig. Dit keer varen we alleen maar langs Manhattan met een klein beetje pijn in het...

Maine. ‘’Dit voelt als vakantie’’, zeggen we tegen elkaar. Nu zullen jullie denken, jullie hebben toch de hele tijd vakantie. En dat is ook zo 😉. Maar dit voelt toch anders. Waardoor dat komt? Misschien doordat veel Amerikanen hier ook op vakantie zijn maar waarschijnlijk vooral doordat we best veel gevaren hebben en we nu weer even meer rust nemen. Na het afscheid van Wouter en Sascha, varen we begin juli van New York naar Maine.  Dat kan hoppend langs de kust. Net zoals we dat in Europa in zomervakanties deden. Maar Amerika is groot!! Groter dan het in en uitzoomend op de IPad lijkt.  We varen in lange dagtochten en worden regelmatig geplaagd door mist. We kijken uit naar rust en wat langer op één plek blijven. We hakken een knoop door; we blijven in Maine en gaan niet naar Canada. Ons cruising permit loopt af in februari. Dan moet Marelief het land uit zijn.. Door 2 weken in Canada te verblijven zouden we die periode kunnen verlengen tot augustus volgend jaar. We komen tot...