Mare Liefs

  Vrijdagmiddag rijden we dan eindelijk naar Annapolis, Maryland om een langverwacht weekend met mijn ouders door te brengen. Wat is dit een aparte gewaarwording... Na verhuisd te zijn naar een ander continent rij ik nu met Julia van ons huisje in Harrisburg, Pennsylvania naar een havenplaatsje om met mijn ouders een weekendje op de voor mij zo bekende Marelief door te brengen. Dutch, onze hond, kon helaas niet mee omdat de angst op zeeziekte te groot was.. Eenmaal aangekomen wacht mijn vader ons op de kade op. Na de nodige omhelzingen stappen we met al onze bagage in de bijboot en varen we naar de Marelief die rustig aan een mooring ligt te dobberen, terwijl op de voorkant van de boot mijn moeder enorm uitbundig staat te zwaaien. De laatste keer dat ik aan boord van de Marelief was zeilde ze nog rond in haar Nederlandse thuiswater en nu zie ik haar aan de overkant van de vijver na een reis van duizenden mijlen. Wat een enorm bijzondere tocht is het toch eigenlijk…  Eenmaal aa...

Hebben jullie enig idee wat dat is? Gunkholing? Ik heb geen flauw idee! Geweer (gun) ophalen (holing)? Ik ben de zeilgids van Chesapeake bay aan het bestuderen. Dat zal vast niets met geweren te maken hebben. En die ‘k’ dan..? Opzoeken maar. Eric komt naar buiten met een lekker wit wijntje en een hapje. Dat opzoeken komt later wel. Even genieten van het laatste zonnetje van vandaag en deze bijzondere omgeving tot me door laten dringen. De lucht ruikt naar dennenbomen en pas gemaaid gras. Vogeltjes zingen enthousiast hun lentelied. Een visser haalt krabben binnen van een lange lijn die op de bodem ligt. We liggen super beschut en verscholen in een bosachtig kreekje tussen immense landhuizen. In de Carieb doken we meestal na het ankeren het water in om het anker te checken en meteen even kennis te maken met onze buren. Maar los van dat het water er qua kleur en temperatuur minder aanlokkelijk uitziet denken we dat dat hier niet gepast is. Maar ook hier in de VS hadden we afgelopen weken ...

  Wanneer ik mijn ogen dicht doe dan zie ik de streepjes van de wind-app nog steeds. Ik heb zo vaak alle opties bekeken dat de animaties in mijn netvlies lijken gebrand. Ik kan de slaap niet vatten. Waar hangen we over drie dagen uit? Ik heb geen flauw idee.  Ruim een jaar lang hebben we kunnen genieten van relatief stabiele passaatwinden; vrijwel altijd oost. En aangezien wij naar het westen voeren een makkie. Maar nu we noordwaarts,  naar de VS willen, krijgen we met andere weersystemen te maken. Het plan is om zoveel mogelijk gebruik te maken van de golfstroom die langs de kust van de VS loopt. We hebben berekend dat we tot Cape Hatteras in North Carolina zo’n 200 zeemijlen ‘cadeau’ kunnen krijgen. Maar dan hebben we wel minstens 3 dagen achter elkaar goed zeilweer nodig. En dat weergat is lastig te vinden. Nog een paar weken wachten roepen de Amerikanen die we tegenkomen. Maar hoewel we nog genoeg tijd hebben, 24 juni moeten we in New York zijn, is de knop bij mij...